Co oznacza określenie – dom inteligentny?

Na początku XXI wieku rozwój techniki gwałtownie przyspieszył, z czym związane są wszelkie ułatwienia dla naszego życia, tyczy się to również obiektów mieszkalnych. Automatyka domowa skutecznie potrafi poprawić komfort naszego zamieszkania jednocześnie na tym oszczędzając. Podczas gdy koncentrujemy się na budowie swojego domu inteligentnego, staje się on bardziej ergonomiczny, wydajny, ale także ekonomiczny. Pomimo, że potrzeba na taką realizację więcej czasu i finansów, przywitanie „Witamy w Waszym inteligentnym domu!” będzie dla użytkowników dużym krokiem w przyszłość.

Dlaczego warto postawić na wybór automatyki domowej?
Automatyka domowa jest dokładnie, jak sama nazwa wskazuje, inteligentną automatyzacją dającą możliwości kontrolowania wszelakich elementów w wewnątrz i na zewnątrz naszego domu. Możemy nią kierować za pomocą radia, tabletem, komputerem, smartfonem lub też za pomocą specjalnie zamontowanej na ścianie elektronicznej matrycy. Na wstępie może się wszystko wydawać trudne i skomplikowane, ale nie ma co się martwić. Montując taką instalację we własnym domu z pewnością odpowiednio zostaniemy przeszkoleni i otrzymamy prostą oraz fachową instrukcję obsługi, która pozwoli nam na samodzielne posługiwanie się sprzętem kierującym lub też aplikacjami. Musimy też pamiętam, że im bardziej zaawansowanego sprzętu będziemy oczekiwać tym poważniejszych inwestycji czasu i pieniędzy będzie on wymagać.
Jakie elementy domu są przeważnie automatyzowane (skomputeryzowane):

1. Oświetlenie
   

• włączanie i wyłączanie światła
  
• ściemnianie światła
  
• automatyczne dostosowanie oświetlenia do otoczenia
  
• dowolna konfiguracja świateł
  

2. Żaluzje, zasłony i rolety
   

• regulacja poziomu góra/dół
  
• regulacja czasu zasłaniania lub odsłaniania w zależności od pory dnia oraz konfiguracji
  
• możliwość nocnej konfiguracji
  

3. Klimatyzacja
   

• włączanie i wyłączanie za pomocą pilota
  
• możliwość czasowego zaprogramowania
  
• możliwość dostosowywania się klimatyzacji do temperatury w pomieszczeniu
  
• precyzyjna kontrola umożliwiająca oszczędzanie energii
  

4. Basen
   

• kontrola poziomu wody
  
• kontrola temperatury wody
  
• monitoring stanu skażenia wody oraz alarm ostrzegawczy
  
• regulacja intensywności podświetlenia basenu
  
• czasowe konfigurowanie oświetlenia basenowego
  

5. System alarmowy
   

• sygnalizacja włamania i napadu
  
• pilot z przyciskiem alarmowym, monitoring, czujnik ruchu, czujnik zbicia szyby, a także czujnik otwarcia okna lub drzwi
  
• ostrzeżenia dotyczące pożaru, wycieku gazu, zalania itp.
  

6. Regulacja wykorzystywanej energii
   

• monitoring poboru mocy np. przez oświetlenie basenu, intensywności oświetlenia wewnątrz i na zewnątrz domu lub też innego zasilania elektrycznego
  
• kontrolowanie okresowego zużycia energii oraz obliczenie należnych opłat w różnej walucie
  
• sygnalizacja za wysokiego lub niewystarczającego poboru mocy
  
• możliwość podjęcia działań w kierunku zmniejszania kosztów za energię
  
• i wiele innych
  

7. Regulacja akustyką domu
   

• dostosowanie głośności muzyki do otoczenia
  
• konfiguracja czasowa
  
• budzenie sygnałami bądź też radiem
  

Podsumowując możliwości inteligentnego domu, możemy zarządzać automatycznie funkcjami swojej rezydencji gdziekolwiek jesteśmy. Wszystko to jest możliwe dzięki tabletom, smartfonom oraz laptopom. Oznacza to dużą oszczędność pieniędzy, bezpieczeństwo oraz ekologiczne działanie. Dlatego też warto się zastanowić czy nie lepiej na początku więcej zainwestować w nasz dom, aby później zbierać owoce pochodzące z dużej oszczędności.

Spółka Enel zaczyna budowę farmy wiatrowej o mocy 154MW w Grecji

Enel Green Power Hellas, spółka działająca na obszarze Grecji w zakresie energii odnawialnej, rozpoczęła budowę farmy wiatrowej na terenie nadmorskiego miasta Kafireas w Karistos, Grecja.
Teren, na którym zaplanowano przedsięwzięcie,, położony jest na wyspie Evia, a farma wiatrowa będzie mieć łączną moc możliwą do osiągnięcia sięgającą do 154MW i będzie w stanie wygenerować około 483GWh rocznie. Po zakończeniu budowy osiągnięta idea, która została założona na początku projektu, będzie promowana jako największa farma wiatrowa w greckim kraju.
Kompleks Kafireas znajduje się w strefie wysokiego napięcia (150kV) i wzajemnych połączeń linii do lądu zawierającej narzut podmorskich kabli podziemnych.
Pierwsze elektrownie wiatrowe skonstruowane przez spółkę Enel rozpoczną działalność w pierwszym kwartale 2019 roku.
Po zakończeniu budowy oczekuje się, że farma wiatrowa spełni oczekiwania 129 tysięcy gospodarstw domowych zaspakajając ich roczne potrzeby dotyczące energię elektryczną, przy jednoczesnym uniknięciu rocznej emisji dwutlenku węgla wynoszącej prawie 433 tysięcy ton.
Antonio Cammisecra, szef Enel Green Power, uważa że rozpoczęcie budowy farmy wiatrowej w Kafireas wyznacza nowy etap dla obecności firmy Enel w Grecji. Warto zaznaczyć, że spółka ta ma ponad dekadę doświadczenia w sektorze odnawialnych źródeł energii.

Dzięki temu przedsięwzięciu mamy możliwość zarówno uświadomienia mieszkańców o ekologicznym działaniu odnawialnych źródeł energii, ale również wspierania rozwoju społecznego i gospodarczego greckich społeczności lokalnych poprzez pozytywne przyjęcie budowy oraz eksploatacji tego wiatrowego kompleksu.

Kalenica czyli wentylacja ocieplonego dachu

Wielu z nas chciałoby miło, ciepło i rodzinnie mieszkać na poddaszu, tym bardziej że lokale takie mają w sobie dużo wyjątkowego klimatu i są uważane za kultowe. Jednak musimy zwrócić szczególną uwagę na dach, który będzie bezpośrednio nad nami, powinien spełniać wiele norm wentylacyjnych, abyśmy nie byli narażeni na niepotrzebne remonty, utratę zdrowia itd. Szczelne pokrycie z dachówek oraz gruba warstwa wełny pozwalają komfortowo mieszkać na poddaszu, ale musimy też pamiętać o jednej bardzo ważnej kwestii. Mimo wszystko w każdym przypadku trzeba również zadbać o wentylowanie dachu po to, by nie dopuścić do jego zawilgocenia, czego następstwem może być korozja, pleśń i inne defekty.

Wilgoć skraplająca się w połaciach dachu, w warstwie ocieplenia lub na spodzie dachówek jest dość częstą przyczyną jego uszkodzeń. Może na przykład spowodować, że pokrycie będzie szybciej ulegać zniszczeniu, zawilgocona wełna mineralna zaś straci właściwości izolacyjne. Może nawet przyczynić się do korozji biologicznej więźby dachowej, przez co zmniejszy się jej wytrzymałość, a nikt nie życzy sobie cieknącego dachu lub też wszechobecnej wilgoci np. na ścianach, które niedawno pomalowaliśmy. Dlatego bardzo ważne jest, by utrudnić wnikanie wilgoci w głąb dachu, a tę, która się tam ewentualnie znajdzie szybko odprowadzić, przewietrzając jego połacie. Wentylacja dachu nie jest sprawą skomplikowaną, następuje dzięki naturalnemu ciągowi powietrza wywołanemu ruchami powietrza, różnicą wysokości okapu i kalenicy. Aby jednak była możliwa, między warstwami połaci musi być przestrzeń wentylacyjna, składająca się z jednej lub dwóch szczelin, a także w odpowiednich miejscach muszą znaleźć się otwory umożliwiające wlot i wylot powietrza.
Krótko mówiąc kalenica to miejsce, gdzie trzeba zapewnić swobodny wylot powietrza, które dostało się pod połać przy okapie. Spełnia bardzo ważne funkcje w budynku, bowiem zazwyczaj jest najwyższym elementem budynku, a także miejscem, gdzie dokonuje się wentylacja przestrzeni warstw dachowych oraz pomieszczeń na poddaszu użytkowym domu. Odpowiednia cyrkulacja powietrza w obrębie kalenicy zależy od efektywności przekroju wentylacyjnego. Z technicznego punktu widzenia powinien on mieć wielkość 0,05% powierzchni dachu, przy czym w przypadku dachów dwuspadowych dotyczy to każdej połaci osobno. Przykładowo, dla dachu dwuspadowego z krokwią o długości 10 m, wentylacja kalenicy dla każdej z płaszczyzn musi mieć efektywny przekrój min. 50 cm2 /mb. Dodatkowo, dla skutecznej wentylacji i zabezpieczenia przed wodą z opadów deszczu lub topniejącego śniegu, na kalenicy stosuje się taśmę wentylacyjno-uszczelniającą. Dzięki łezkowatym otworom w swojej strukturze umożliwia ona wentylację bezpośrednio pod gąsiorami, jednocześnie uszczelniając to miejsce
Projektując dom czy też inny obiekt, wszelkie parametry kalenicy muszą być odpowiednio przewidziane na etapie prac projektowych, tak by na budowie i po niej nie narazić się na dodatkowe wydatki, związane z kosztownymi poprawkami.

Kalenica, która jest źle zaprojektowana, czy wykonana, a zwłaszcza jej wykończenia i źle dobrano elementy oraz detale budowlane, może spowodować zawilgocenie i przeciekanie dachu, czy też pojawienie się pleśni, grzyba oraz zacieków na elewacji i w pomieszczeniach budowanego obiektu. Szczególnie narażone są na te zjawiska skrajne miejsca dachu i powierzchnie przy kominie. Wpłynie to na wszystkie ściany zewnętrzne, pomieszczenia, a zwłaszcza mieszczące się na poddaszu, oraz na inne elementy domu. W przypadku kalenicy należy ściśle dostosować się do wymagań i prace wykonywać zgodnie ze sztuką budowlaną.
Przy wykończeniu, oprócz wykonania szczelin wentylacyjnych, należy zwrócić szczególną uwagę na wykończenie i montaż kalenicy, a prace prowadzić ze szczególną dbałością.
W zależności od zastosowanego materiału na pokrycie dachowe, dobiera się odpowiednie akcesoria dachowe. Zasada jest jedna. W przypadku kalenicy wentylacyjnej nie powinno się oszczędzać, ale też niepotrzebnie przepłacać, a zastosowane rozwiązania muszą spełniać wszelkie normy i wymagania.
Przy wykończeniu kalenicy stosuje się odpowiednio dobrane taśmy kalenicowe lub profile kalenicowe, szczotki, czy grzebienie dachowe, które pozwalają na właściwe uszczelnienie przy styku zbiegających się połaci dachowych. Najlepszym wykończeniem są gąsiory według systemu, które dopasowane są do zastosowanego pokrycia.
Przede wszystkim trzeba korzystać z wytycznych i określonych warunków, jakie podaje producent wybranego systemu, a prace zlecić fachowej firmie wykonawczej, pod odpowiednim nadzorem.

Wstępnie podjęto decyzje dotyczące londyńskich wieżowców.

„Łatwopalne okładziny, które montowała w większości firma Reynobond, należy natychmiastowo zdemontować z wszystkich angielskich wieżowców, szpitali, szkół i setek innych obiektów”. Tak brzmiały wypowiedzi specjalnie powołanej komisji zajmującej się wypadkami budowlanymi.

Reprezentanci spółdzielni mieszkaniowych i innych tego typu instytucji, na bieżąco dostarczają próbki okładzin elewacyjnych do oddziałów kontrolujących krajowe obiekty. Obecnie badania udowodniły, że okładziny są niebezpieczne dla mieszkańców i powinny być poddanie jak najszybszej wymianie na okładziny niepalne.
Premier Theresa May, dnia 28.06.2017 r., powiedziała, że z przebadanych 120 wieżowców, w 37 obiektach kontrole wykazały niedopełnianie norm bezpieczeństwa przeciwpożarowego. Tak skrupulatny nadzór zainicjowano w odpowiedzi na tragedię w Grenfell Tower, która miała miejsce podczas pożaru w dniu 14 czerwca br, w którym dotychczas 80 osób uważa się za ofiary śmiertelne.
Podczas testów w wielu przypadkach wskaźnik palności wskazywał stuprocentowe przekroczenie norm. Wszystkie sprawy dotyczące zaniedbań są przekazywane bezpośrednio do Scotland Yardu i mają status dochodzenia krajowego. Obecnie jako priorytet rząd angielski postawił sobie znowelizowanie ustaw dotyczących prawa budowlanego w kwestiach okładzin stosowanych na wieżowcach.
Wszczęte badania są jak najbardziej słuszną decyzją ze strony władz, ale wyniki są teraz rozstrzygające defekty angielskiego prawa budowlanego. Wszystkie instytucje domagają się od rządu, aby patrzeć na wszelkie dobro i bezpieczeństwo mieszkańców zagrożonych budynków, co oznacza usunięcie okładzin z setek budynków oraz wiele spraw sądowych. Cała ta sytuacja wykazuje niewydolność układową w budownictwie angielskim i sposób w jakim wszelkie regulacje zostały wprowadzone.
Zastosowanie tanie materiału elewacyjnego wiąże się, według wszelkich instytucji budowlanych, z cięciem kosztów i nieodpowiednim funkcjonowaniem ministerstwa budownictwa.
Po wszelkich kontrolach (dotychczas 600 wieżowców) władze i straż pożarna zdecydują o następnych działaniach. Oby nie powtórzyła się sytuacja z Grenfell Tower.

Blisko 10% wieżowców w Londynie nie spełnia wymogów przepisów bezpieczeństwa przeciwpożarowego.

Pożar wieżowca Grenfell Tower w Londynie, który wybuchł 14 czerwca 2017 roku w dzielnicy North Kensington, był jedną z największych tragedii ostatnich lat w tym regionie. Pierwsze zgłoszenie o pożarze odebrano o godzinie 0:54 czasu brytyjskiego.

W 24-piętrowym budynku wzniesionym w latach 1972–1974 znajdowało się 120 mieszkań komunalnych, w których zamieszkiwało ok. 600 osób, głównie muzułmanów. 67 metrowy budynek pomiędzy lutym 2015 a lipcem 2016 przeszedł gruntowny remont, podczas którego m.in. odnowiono i wzmocniono elewację, oraz wymieniono okna. Według relacji dwóch mieszkańców budynku, pożar wybuchł w rejonie 4 piętra, a jego przyczyną mogło być zwarcie instalacji elektrycznej. Ogień błyskawicznie rozprzestrzenił się i w ciągu kilkunastu minut objął wszystkie piętra budynku.
Z informacji londyńskich służb ratunkowych wynika, że w pożarze zginęło co najmniej 79 osób, ranne zostały 74 osoby, a przynajmniej 49 mieszkańców budynku uznaje się za zaginionych. Wiadomo, że w pożarze została poszkodowana polsko-angielska rodzina mieszkająca na 12 lub 13 piętrze wieżowca. W akcji tej brało udział 40 jednostek straży pożarnej (ok. 200 strażaków) i 20 ambulansów.



Po londyńskiej tragedii, która rozegrała się w następstwie pożaru Grenfell Tower, wszczęto liczne kontrole wieżowców w zakresie bezpieczeństwa przeciwpożarowego. Liczba budynków, które nie przeszły kontroli wzrosła do 60 i nadal rośnie, a rząd w trybie natychmiastowym wzywa rady osiedli oraz właścicieli do przedłożenia próbek okładzin elewacyjnych do testów.
Jak dotąd, wszystkie 60 próbek okładzin elewacyjnych, które były wysyłane do kontroli palności, w Building Research Establishment (BRE) zakończyły się negatywnym wynikiem. BRE ma możliwości przetestowania maksymalnie 100 próbek każdego dnia. Rezultaty testów wymiernie wskazują, że w 60 z 600 skontrolowanych wież przekroczone są parametry ryzyka pożarowego.
Wszystkie 60 wieżowców są rozproszone w wszystkich 25 dzielnicach Londynu o największej gęstości zaludnienia, czyli w Camden, Sunderland i Manchesterze. Kolejne zagrożone wieże zostały zidentyfikowane w poprzek kilku innych dzielnic Londynu, a także w Plymouth i Stockton-on-Tees.
Fakt, że 10% z wszystkich próbek przebadanych do tej pory nie przeszły pozytywnie testów, podkreśla wartość programu badawczego, który został zorganizowany przez Building Research Establishment. Instytucja ta kładzie wielki nacisk na to, aby otrzymane próbki były sprawdzane z niezwykłą skrupulatnością w specjalistycznych laboratoriach. Dlatego też, bardzo ważnym aspektem dla lokalnych władz i spółdzielni mieszkaniowych, jest wysłanie takich próbek w trybie pilnym do BRE.
Wspomniane wcześniej testy pozwalają nam na ujawnienie, że firma Reynobond PE użyła okładzin elewacyjnych z domieszką materiału polietylenowego w budynku Grenfell Tower. Zauważono, że okładziny te znacząco przyspieszyły rozprzestrzenianie się pożaru w londyńskim wieżowcu, w którym podczas pożaru zginęło 79 osób.
Podczas remontu tego wielokondygnacyjnego budynku z lat 70-tych Sudio E-Architects zastosowano elewację z materiałów łatwopalnych. Głównym wykonawcą wówczas była firma Rydon, która prace renowacyjne na Grenfell Tower zakończyła latem ubiegłego roku. Dostawcą materiałów elewacyjnych była amerykańska firma Arconic, która po pożarze w Londynie ogłosiła zaprzestanie sprzedaży produktów marki Reynobond PE, co było bardzo dobrą decyzją ze względu na niezgodności związane z przepisami budowlanymi. Przy okazji wyszły na jaw niedociągnięcia firmy Reynonond PE na całym świecie. Tragedia w Grenfell Tower zrodziła wiele problemów, związanych ze zgodnością norm systemów elewacyjnych w kontekście ogólnym., nie tylko w Londynie, ale i na całych Wyspach Brytyjskich.
Niedawno kilka spółdzielni mieszkaniowych itp. zaczęło demontować w celach zapobiegawczych okładziny z wieżowców, a kilka dni później ewakuowano lokatorów z kilku bloków na Chalcots Estate w Camden (północny Londyn), pomimo że całkiem niedawno były one odnawiane przez firmę architektoniczną HTA.
Rydon był wykonawcą remontu oraz renowacji zarówno Grenfell Tower, jak i Chalcots Estate. Wówczas dostawcą elewacji była firma Harley. Rada dzielnicy Camden szuka teraz pomocy prawnej w zakresie przepisów budowlanych. Zdaniem osiedla to Rydon jest odpowiedzialny za tragedię w Grenfell Tower. Rada dzielnicy musi teraz nie dość, że ewakuować 600 gospodarstw domowych, ale i znaleźć dla każdego lokal zastępczy.w nieruchomości.



Warto zauważyć, że zastosowane okładziny w Grenfell Tower nie spełniały wymagań budowlanych, a odkryła to firma Omnis. W oświadczeniu opublikowanym po dwóch dniach od pożaru zawarto informacje o zaobserwowaniu kluczowych niedociągnięć podczas renowacji na podstawie porównaniu różnych współczynników palności okładzin z innych budynków.
Badacze zidentyfikowali przyczynę pożaru Grenfell Tower w zastosowanym materiale izolacyjnym. Chcieli zrozumieć, dlaczego rzekomo niepalny materiał izolacyjny pozwolił na tak szybkie rozprzestrzenianie się ognia po panelach podłogowych i ściennych. Odkryto także błędy w dokumentacji technicznej budynku. Zawarto tam przekłamane informacje, że zastosowane okładziny nie są materiałem palnym.
Na angielskim rynku budowlanym materiały te są dopuszczone do sprzedaży i mogą być używane wyłącznie w systemach budynków parterowych i/lub jednorodzinnych, a w obiektach wielokondygnacyjnych tylko i wyłącznie można je stosować w połączeniu z niepalnym materiałem izolacyjnym, takim jakim są włókna mineralne.
Niewątpliwie pożar Grenfell Tower z 14 czerwca 2017 roku jest jednym z najtragiczniejszych w Wielkiej Brytanii. Obecnie zdarzenie to jest traktowane przez Scotland Yard jako zbrodnia i natychmiastowo zostało wszczęte śledztwo w tej sprawie.
Więcej informacji zamieścimy w jednym z następnych postów. Zapraszamy

Historia betonu komórkowego – YTONG i cała reszta #2

Składniki i produkcja różnych marek betonu lekkiego są do siebie bardzo podobne. Odmienność receptur może wynikać z zastosowania innych składników wiążących, a podobieństwa są zawarte w podstawowych recepturach stosowanych od kilkudziesięciu lat. Beton komórkowy dzielimy na kilka kategorii. W pierwszej kategorii betonu lekkiego, a mianowicie autoklawizowanego gazobetonu, specjalnym składnikiem jest środek wypełniający, a trzy najbardziej znane marki (Ytong, Siporex i Durox) używają wypełniacza w postaci proszku aluminiowego. Po przygotowaniu tzw. suchych składników (oczyszczaniu, mieleniu, dozowaniu), proszek aluminiowy miesza się z wodą, po czym mieszaninę wlewa się do form. Składniki wiążące są poddane reakcji chemicznego spieniania, co powoduje zwiększenie objętości produktu i tworzeniu porowatej powłoki na materiale, powstałej z niepołączonych pęcherzyków powietrza lub wodoru. Ilość dodanego proszku aluminiowego ma bezpośredni wpływ na ostateczną gęstość uzyskanego betonu. Następnie, mieszaninę poddaje się suszeniu oraz formowaniu elementów betonowych, które następnie są cięte na kawałki i umieszczane w autoklawie. Właśnie tam, uformowane wcześniej, bloki betonowe wprowadzane są do komory, gdzie para będąca pod ciśnieniem oczyszcza produkt z substancji chemicznych, a jednocześnie reakcja ta zwiększa wytrzymałość materiału. Na przykład, elementy firmy Siporex trzyma się w autoklawie przez co najmniej 16 godzin, pod ciśnieniem co najmniej 10 barów, a Durox dodatkowo wewnątrz autoklawu utrzymuje temperaturę pomiędzy 180 a 190 °C.
Chociaż każda marka stosuje się do innych parametrów dotyczących dokładnego czasu, temperatury i ciśnienia, zabieg w autoklawie jest drugą cechą charakterystyczną lekkiego betonu. Reakcje w autoklawach są częściej stosowanie od mniej powszechnych zabiegów suszonym powietrzem stosowanych do produkcji gazobetonu, w których używa się nieaktywnego czynnika, beton suszy się pod normalnym ciśnieniem atmosferycznym. Produkcję autoklawizowanego betonu komórkowego można porównać do pieczenia chleba: proszek aluminiowy spełnia taką samą funkcję jak drożdże i zwiększa objętość mieszaniny, a trzeba jeszcze bloki betonowe „upiec”, które w autoklawach nabierają ostatecznych właściwości.
Podobnie jak każda inna marka, YTONG ma swoją własną procedurę dotyczącą autoklaw. Firma ta również wykorzystuje swoje wypróbowane receptury i składniki, które mogą się nieznacznie różnić w zależności od lokalnych warunków. Na przykład standardowy skład firmy YTONG zawiera wapno i krzemionkę w połączeniu z proszkiem aluminiowym. Podstawowe proporcje składników wynoszą około 30% wapna oraz 70% krzemionki. Stąd też powstały dwa podstawowe rodzaje produktów YTONG, które wprowadzono na rynek: tzw. beton niebieski i beton żółty (określenia pochodzą od kolorów opakowań). Betony te miały taki sam wygląd, ale różniły się gęstością oraz współczynnikiem kompresji. „Niebieski” YTONG ma wartości 650 kg/m³, 0,139 W/mK i 4,90 N/mm, a dla „żółtego” betonu YTONG wartości wynoszą do 500 kg/m³, 0,104 W/mK i 2,94 N/mm). Siporex produkował już tego typu materiały, jak YTONG jeszcze stosował cement, wapno, a nie jako środek wiążący, jak również krzemionkę, popiół lotny i mieszany z aluminiowym proszkiem. Durox stosował piasek kwarcowy lub piasek (krzemionka), wapno, cement, a następnie proszek aluminiowy.

Cdn.

Tapetowy design poprawiający domową atmosferę

Tapety są bardzo popularnym elementem wykończeniowym designu w pomieszczeniach mieszkalnych, ale warto zwrócić uwagę na ich sposób wykonania i wzornictwo. Teraz możliwe jest pójście w obu kierunkach, czyli albo wykończenie futurystyczne lub retro. Zakres możliwości stylistycznych jest ogromna bogaty, obszerny, a wręcz nieograniczony, przez co wybór odpowiedniej tematyki, kolorystyki i motywu jest niesamowicie trudny. Mimo wszystko zmieniając wystrój wnętrza każdy z nas oczekuje na jak najlepszy efekt włożonej pracy. Każdy pokój ma swoją funkcję i to też wpływa na naszą decyzję czy użyjemy fototapety, czy może w aspekty dziecięce, a może kwiatowy pejzaż lub paski? Jedno jest pewne: domowe pomieszczenia są Twoją wizytówką, więc warto się do tego zabrać z sercem.
Każdy dziecięcy pokój powinien być bardzo przyjemny dla oka, bez krzykliwych barw i motywów, np. ze zwierzętami (psy, koty itd.), gwarantujących miłe doznania skłaniające do dorastania w komfortowym otoczeniu ścian. Też warto zwrócić uwagę różnicę między pokojem chłopięcym, a dziewczęcym co ma duży wpływ np. na temat fototapety, a na rynku dziś można spotkać różnistych tapet. Motywy drewniane, metalowe, sytuacyjne (np. budowlane) dodają blasku wyblakłym meblom, co pozwoli przekształcić pomieszczenie w przytulne, ciepłe i przyjemne w użytkowaniu. Na czasie jest styl retro drewniany nadający salonom, sypialniom lub pokojom dziennym spokojnej i relaksującej atmosfery. Eleganckie i stylowe meble, dzięki temu zabiegowi, nasycą się kultowymi barwami sprzed lat, a jednocześnie uzyskają niepowtarzalną linię ozdobną.

Tapety z włókna szklanego są doskonałym wyborem w przypadku, gdy chcemy trwale zachować estetykę i funkcjonalność. Włókno szklane jest wytrzymałym materiałem tapetowym, który możemy kupić także w różnych tkanych wzorach z grubych włókien, od jednolitych, aż po barwy w jodełkę. Główną zaletą tapety z włókna szklanego są duże możliwości pokrycia ścian i sufitów (cienka odmiana), idealnie kryją wady ścian, z tym że należy pamiętać o użyciu specjalnego kleju (bardzo mocnego i gęstego). Tapety te są malowane, dlatego też nie przepuszczają powietrza. Mają jednak wady: wymagają pracochłonnego przygotowania powierzchni, trudno się je układa, a włókno szklane drażni skórę rąk, a także oczy i nozdrza. Ze względu na użycie bardzo mocnego kleju, niełatwo też usunąć je ze ścian. Należy też pamiętać, że rolki tapet z włókna szklanego mają nietypowe wymiary: 1 x 25 m lub 1 x 50 m.
Jeżeli chcemy ocieplić i wygłuszyć ściany, możemy kupić tapetę korkową. Składa się ona z cienkiej warstwy naturalnego korka i papierowego podkładu, więc jest odporna na wilgoć, pleśń i grzyby, a przy tym antystatyczna, czyli nie przyciąga kurzu. Łatwo się ją układa i zmywa zwykłymi środkami czyszczącymi. A gdy się znudzi, można ją dowolnie pomalować farbą.
Pęknięcia w ścianach są dolegliwością starych domów lub budynków, z którymi często musimy się mierzyć, ale pierwszych oznak związanych z pękaniem w miarę nowych ścian nie warto lekceważyć. Prawdopodobnie najlepszym sposobem na tego typu wady są tapety z włókna szklanego, dzięki którym pęknięcia są zakryte.
Ponadto, tapety z tkaniny z włókien szklanych jest bardzo dobrze przepuszczalną dla pary wodnej tak, pozwalając ścianom na „oddychanie” i jednoczesne suszenie, o ile zastosowana farba ścienna nie stanowi bariery.
Podczas planowania tapetowania warto się zastanowić nad rodzajem i wzornictwem tapety, która będzie miała duży wpływ na jakość mieszkania.